آیا کسی از ترکیبات واقعی ظروف پلاستیکی غذا و نوشیدنی خبر دارد؟ ظروف غذا تنها یک حلقه از زنجیره عظیم محصولات پلاستیکی هستند که در ارتباط مستقیم با غذاهایی که می خوریم قرار دارند. محصولات پلاستیکی طیف بسیاری از نیازهای روزمره ی ما را پاسخ می دهند از تسمه های نقاله ها در خطوط تولید مواد غذایی گرفته تا ظروف یکبارمصرف صدفی شکل زیبا که حاوی انواع توت و میوه های کوچک هستند، سلفون روی سبزیجات و بسته بندی ها و هزاران مورد دیگر.

محققان می گویند نبود شفافیت در مورد اینکه کدام مواد شیمیایی ، در محصولات پلاستیکی استفاده می شود، پاسخ به این سوال که آیا ظروف پلاستیکی ایمن هستند یا خیر را دشوار نموده است. زیرا که هر تولیدکننده، مواد شیمیایی متفاوتی به پلاستیک اضافه می کند زیرا که پلاستیک بدون این افزودنی ها انعطاف پذیر نبوده و کاربرد زیادی ندارد. در سال 0289 مجمع بسته بندی مواد غذایی ) FPF (، که یک موسسه غیرانتفاعی مستقر در سوئیس بوده و بر دانش و علم بکار رفته در بسته بندی غذا متمرکز است، پایگاه داده ای از 922 ماده شیمیایی که “احتمالا” و 0022 ماده شیمیایی که “با احتمال بیشتری” با تولید بسته بندی پلاستیکی غذاها در سراسر جهان در ارتباطند، گردآوری کرده است. دانشمندان یافته اند نادانسته ها در خصوص خطرات این 0022 ماده شیمیایی، نزدیک به 02 درصد است.

دکتر لئو تراساند ، مدیر مرکز بررسی خطرات زیست محیطی در دانشکده پزشکی گروسمن دانشگاه نیویورک می گوید: با در نظر گرفتن افزودنی های پلاستیکی شناخته شده معروف نظیر BPA و فتالات واقعیت آن است که کلی مواد ناشناخته در این حوزه وجود دارد که می توانند مشکل ساز باشند. در سال 8911 صنعت پلاستیک تصمیم گرفت برای هفت نوع ماده پلاستیکی مصرفی در صنعت خوراک، کد شناسایی استاندارد تعیین کند. این کد ها به صورت عدد در انتهای ظروف پلاستیکی نظیر بطری نوشابه یا ظرف ماست و غیره درج شده است. چه ظروف یکبار مصرف چه ظروف چندبار مصرف، معمولا از دو نوع ماده شیمیایی به نام پلی اتیلن با چگالی کم و پلی پروپیلن ساخته شده اند.
محققان هنوز از تاثیرات وجود این مواد شیمیایی در ظروف مختلف پلاستیکی مطمئن نیستند اما می دانند که پلاستیک یک ماده پایدار نیست و وقتی در معرض گرما قرار گیرد )مثلا داخل مایکروویو یا ماشین ظرفشویی( پلی اتیلن و پلی پروپیلن استفاده شده در آن واکنش نشان داده و تجزیه می شود و مواد ناشناخته ای را وارد غذا و نوشیدنی می کند. حتی تصور می شود غذاهای روغنی برخی مواد شیمیایی داخل پلاستیک را جذب می کنند.

جین مونکه مدیرعامل موسسه FPF که به صورت انحصاری در مورد بسته بندی موادغذایی تحقیق می کند، می گوید: شیمی پیچیده ای که پلاستیک را می سازد، شناخت مواد موجود در ظروف پلاستیکی را دشوار نموده است. رادیکال های آزاد و محصولات جانبی که طی فرآیند تولید به آن افزوده می شوند باعث می شوند خواص محصول نهایی با محصول اولیه کاملا متفاوت باشد. همچنین ناخالصی ها و موادی که به صورت غیرعمد طی فرآیند تولید به محصولات اضافه می شوند نیز شناخت این ظروف را پیچیده تر می نماید. مونکه افزود: حتی تولیدکنندگان این ظروف نیز خود دقیقا نمی دانند که ترکیب شیمیایی مواد محصول نهایی تا کوچکترین و آخرین مولکول چیست؟

در مقاله ای که سال گذشته توسط موسسه the Environmental Science & Technology منتشر شد، محققان آلمانی و نروژی پلاستیک های در دسترس نظیر بطری های آب، بطری شامپو و لیوانهای ماست را در آزمایشگاه آزمایش کردند. آنها ترکیباتی را در آن ها یافتند که در شرایط آزمایشگاهی سمی هستند، اما به صورت گسترده ناشناخته اند. البته انجمن صنایع پلاستیک ادعاهای این محققان در خصوص سوال برانگیز بودن سلامت این ظروف را مشکوک دانسته و انکار کرده اند. اما به راستی آیا این ترکیبات مضر نیستند؟

سخنگوی این مجموعه در بیانیه ای اعلام کرد: تمام پلاستیک های مورد استفاده در صنایع بسته بندی غذا تحت شدیدترین آزمایش ها قرار می گیرند. تا زمانیکه هر نوع پلاستیک موجود در این صنعت به تایید FDA برسد بارها و بارها توسط محققان و سم شناسان مورد آزمایش قرار گرفته است. پلاستیک ظروف خوراکی و نوشیدنی ممکن است در فریزر، مایکروویو، ماشین ظرفشویی یا هر سه مورد استفاده قرار گرفته و ایمن باشند به شرطی که این ویژگی روی محصولات ذکر شده باشد.